कामाच्या नादात तुला घराचा विसर पडतो,
तुझा हा स्वभाव तर महत्त्वाच्या नात्यामध्ये नडतो.
किती करशील रे सारखं काम काम?
त्या वेड्या जीवाला दे रे कधीतरी आराम.

तुझी ही धावपळ बघून आमचा जीव कासावीस होतो,
कामाच्या आहारी जाऊन तू वेळेवर काही न खातो.
कामासाठी दिवस रात्र जागून किती करशील जीवाचे हाल?
कामाचं थोडं वेड कमी करून स्व:ताकडे थोडं लक्ष घाल.

काम करून करून शरीर आणि मन दोन्हीही थकतं,
अधून मधून त्रास देऊन अस्तित्वाची जाणीवही करून देतं.
कामाच्या या वेडा पासून कधी होशील तू रे थोडा लांब?
आता तरी शरीर आणि मनाचा विचार करून विश्रांतीसाठी थोडा थांब.

जीवन जगण्यासाठी काम करणे महत्त्वाचे हे सगळ्यांना मान्य,
कामामुळे घराकडे दुर्लक्ष होणे कधीही नसतं सामान्य.
घर आणि काम दोन्ही वेगळे ठेवण्याचे आधीचे दिवस येतील का रे परत कधी?
आपल्या लोकांमध्ये जास्त वेळ घालवण्याची लवकरच येवो ती संधी.
– प्रेमा