माझी कविता माझ्यावर रुसली आहे,
कोपऱ्यात जाऊन बसली आहे.
काय करावे काही आता सुचत नाही,
कितीही विनवले तरी ती रुसवा काही सोडत नाही.
सगळया प्रकारे तिला समजावून झाले आहे,
या वेळेचे प्रकरण तिने जरा अवघड केले आहे.
कोणत्याही अमिषाला बळी पडत नाही,
कितीही मनवल तरी अजिबात मानत नाही.
अचानक जवळ आल्याचे भासवते,
आणि दुसऱ्या क्षणाला मला चकवा देते.
हा रुसवा कसा काढावा काही कळत नाही,
तिच्या शिवाय मला पण करमत नाही.
आता मी पण तिच्यावर रुसणार आहे,
कोपऱ्यात जाऊन बसणार आहे.
तिचा रुसवा अजुन काढणार नाही,
प्रेमा शिवाय तिला पण राहवणार नाही.
तिचा हा फसवा रुसवा आता जाणार आहे.
प्रेमा सोबत ती पहिल्या सारखीच बागडणार आहे.
-प्रेमा